To Watch You Leaving . . .

To Watch You Leaving . . .
is to know such pain, it's jagged edges tearing into my soul. As a stake from the garden tears into the warm, dark earth.

To Watch You Leaving . . .
knowing all the while that never again will I fit myself, warm with sleep, against your solid back.

Nor hear your steady breathing. Or feel the beating of your heart.

To Watch You Leaving . . .
aware in every moment of every day that my dreams, my future; once tied with silken ribbons to yours, will never come to be.



And the mornings once so silent and hopeful, us gazing at the mountains and so gently awaiting forever - are now but small pieces of my past.

To Watch You Leaving . . .
your heart a tight fist of anger and your dry eyes betraying nothing of you. I cry for both of us, my love, because you will not.

To Watch You Leaving . . .
is to know that I've lost my place on this earth. My station. My heart's home. That I will wander, forever a nomad. Alone and afraid. And in my troubled dreams watch you leave, again and again.
For the balance of my days.

A day on the beach...

Τις τελευταίες μέρες αν όχι εβδομάδες... απλά ζω... αναπνέω και περιφέρομαι...
και ο χρόνος κυλά τόσο ήρεμα, τόσο αδιάφορα και φυσιολογικά. όσο φυσιολογικά βέβαια αυτό μπορεί να θεωρηθεί. Ζω με στιγμές και εικόνες από το παρελθόν και πραγματικά δεν ξέρω αν πονούν ή αν απλά ξαλαφρώνουν την ψυχή μου...

το πάσχα το πέρασα στην Σαλαμίνα... πόσα καλοκαίρια έζησα εκεί μικρή... πόσα χαμόγελα και όνειρα... μύρισα ξανά το χώμα στο χωράφι... περπάτησα στην παραλία με τα ατέλειωτα παιχνίδια... Δεκάδες ερειπωμένα αντικείμενα γύρω μου μαρτυρούσαν τα χρόνια που πέρασαν... λες και έφταιγα εγώ που εφυγα και πέθαναν με την σειρά τους... λες και τα ξέχασα και ερήμωσαν... μαράζωσαν...


κατεστραμμένες ομπρέλες... σπασμένα και θαλασσοδαρμένα παγκάκια γεμάτια σκουριά... σκουπίδια... και εγώ να στέκομαι στην άκρη του μώλου και να μυρίζω την θάλασσα, να κλείνω τα μάτια και να ταξιδεύω πίσω σε κείνα τα χρόνια... σαν την πρωταγωνίστρια της ταινίας που με ένα αέρινο φόρεμα αναπολεί το παρελθόν... πρωταγωνίστρια της δικής μου ιστορίας...

θυμήθηκα εκείνο το μπουκάλι που έριξα ένα καλοκαίρι στην θάλασσα με την ελπίδα να φτάσει στα χέρια κάποιου... δεν κατάφερα να θυμηθώ τι είχα γράψει σε κείνο το γράμμα... θυμάμαι όμως πως πάντα έβλεπα τα πράγματα πιο παραμυθένια και κινηματογραφικά απότι στην πορεία διαπίστωσα πως ήταν... πάλι καλά που δεν πίστεψα και στον πρίγκιπα με το άσπρο άλογο...

καλό πάσχα... πάσχα σημαίνει πέρασμα στα εβραικά μου έμαθε ένας φίλος πριν ένα χρόνο...
μια καλή ευκαιρία λοιπον για αλλαγή σκέφτηκα φέτος... τι και αν το νέο έτος έχει αλλάξει εδώ και μήνες... το πάσχα μόλις πέρασε...

Spring is in the Air

Spring is in the air.
Flowers are blooming sky high.
Children are laughing.

What A Wonderful World

I see trees of green, red roses too.
I see them bloom for me and you.
And I think to myself, what a wonderful world.

I see skies of blue and clouds of white.
The bright blessed day, the dark sacred night.
And I think to myself, what a wonderful world.

The colours of the rainbow, so pretty in the sky.
Are also on the faces of people going by.
I see friends shakin' hands, sayin' "How do you do?".
They're really saying "I love you".









I hear babies cryin', I watch them grow.
They'll learn much more than I'll ever know.
And I think to myself, what a wonderful world.
Yes, I think to myself, what a wonderful world.

Turn away from Eye

I lie.
I wait.
I start.
I hesitate.
I am.
I breath.
I melt.
I think of me.
Is it any wonder I can't sleep?
All I have is all you gave to me

waiting for the train...

he stood exactly where i wanted him in my photo... :D and he was holding exactly what he should in order to be a cool shot... bless him then! hehehehe

Strangers in berlin...

Few days ago i travelled to Berlin!
i came back with many pictures in my cam but with much more in my mind and my heart! :)
this post is dedicated to all these people..
all these strangers that were the subject of my work without knowing it!