Sunday, April 30, 2017

Floating on my cloud...




Σε ένα σύννεφο πάνω χιλιάδες όνειρα... έτσι ξεκινάει πάντα το παραμύθι. Για σένα κάποτε, για κάποιον άλλον τώρα... για πολλούς αύριο μεθαύριο. Φαύλος κύκλος αυτά τα ταξίδια...

Σε ένα σύννεφο μέχρι να προσγείωθεις σε μια σκληρή πραγματικότητα. Μέχρι να δεις καθαρά το τοπίο... μακριά από νεφελωματα και ομιχλες... μακριά από την ουτοπία που το μυαλό πλαθει απεγνωσμένα για να συνεχίσει να αιωρειται στο σύννεφο επάνω.
Αυτός που σε ανεβάζει, αυτός και θα σε σωριασει στην γη. Μερικές φορές και κάτω από αυτήν.

Μην χάνεις την πίστη σου στους ανθρώπους... είναι η μεγαλύτερη απώλεια που μπορεί να έχεις σε μια πτώση. Η πίστη σου στον ίδιο τον άνθρωπο.

Όπως είχε γράψει ο Εγγονόπουλος: "Να ελπίζεις....
να ελπίζεις πάντα....
πως ανάμεσα στους ανθρώπους
που τους ρημάζει η τρομερή "ευκολία"
θα συναντήσεις απαλές ψυχές με τρόπους..."

Γιατί έτσι είναι... κάποιοι έτσι εύκολα έρχονται... εύκολα λεηλατουν... εύκολα καταστρέφουν... εύκολα φεύγουν... εύκολα προχωρανε παρακάτω.

Ανάμεσα σε αυτούς όμως υπάρχουν κάποιοι... ελάχιστοι ίσως... που έρχονται και μόνο καλό κάνουν. Που σε κοιτούν στα μάτια με βλέμμα καθαρό... με συνείδηση καθαρή... με καρδιά γεμάτη μόνο αγάπη.

Αυτούς κράτα κοντά σου. Άσε τους άλλους να πετούν σε ξένα σύννεφα.. να ζουν προσωρινες στιγμές ευτυχίας... να κοροϊδεύουν άλλους... ακομα και τον ίδιο τους τον εαυτό. Γιατί η αλήθεια στο τέλος πάντα θα φανεί. Ίσως όχι τώρα αλλά κάποτε σίγουρα.

Αν στην ζωή σου έδωσες μόνο αγάπη... ακόμα κ σε αυτούς που δεν το εκτιμησαν... η ίδια η ζωή μόνο αγάπη θα σου επιστρέψει.